Omdat dit jaar de wereld vergaat, kan mijn blog ook maar beter in stijl vergaan.. Het plan is nog onduidelijk, maar www.verasiemons.nl wordt helemaal vernieuwd. Tot dan!
Jaarlijst 2011
Damn, wat is het ieder jaar weer een eigenlijk onmogelijke opgave.. Een lijstje maken van m’n favoriete platen van 2011. Nou, ik heb een poging gedaan en denk dat dit het is. Met de nadruk op denk, want zoiets verandert bij mij ontzettend vaak.

1. Florence + The Machine – Ceremonials
2. Bon Iver – Bon Iver
3. Spinvis – Tot Ziens, Justine Keller
4. Cold War Kids – Mine is yours
5. Roosbeef – Omdat ik dat wil
6. Foster The People – Torches
7. Lykke Li – Wounded Rhymes
8. The Black Keys – El Camino
9. I Am Oak – Oasem
10. The Raveonettes – Raven in the Grave
———————————————-
11. Other Lives – Tamer Animals
12. Warpaint – The Fool
13. Alex Turner – Submarine
14. Arctic Monkeys – Suck it and See
15. James Blake – James Blake
16. The Vaccines – What did you expect from The Vaccines?
17. Grouplove – Never Trust a Happy Song
18. The Boxer Rebellion – The Cold Still
19. Rats on Rafts – The Moon is Big
20. The Joy Formidable – The Big Roar
Zoals je ziet geen Top 10, ik vond dat ik daarmee te veel moois miste. In mijn volgende blogpost worden mijn keuzes uitgebreid toegelicht.
Hoe ziet jouw jaarlijst er uit?
Nieuwe dingen
Ja, 2011! Wat een jaar.
.. En ook in 2012 gaat alles weer omver geschopt worden. Zowel privé als hier op teh interwebz. Mijn blog wordt volgend jaar nieuw leven in geblazen en VERASIEMONS.NL wordt he-le-maal anders. Houd het in de gaten en alvast ‘n gelukkig nieuw jaar!
Liefs Vera
Ben je gelukkig?
- “Is ‘stemmingswisselingen’ ook goed?”
- “Als iets dat pas merkbaar afwezig is/was zodra het keihard terug komt. Daarom is ongelukkig zijn niet heel erg. (mits de afwezigheid ervan duidelijk wordt door de aanwezigheid bij anderen.)”
- “Ik lig gelukkig in bed! Omdat ik niets kan bedenken dat de moeite waard is om me druk over te maken.”
- “Ik ben oprecht gelukkig de laatste maanden.”
- “Redelijk , kan altijd beter. Drie belangrijke punten voor geluk zijn: iets te doen te hebben, iets om van te houden, en iets om voor te te hopen.”
Zomaar. Twitter.
Onderweg naar jou
Licht teleurgesteld zit ik in m’n eentje ’s ochtends in de bus. Het pijnlijke moment van weer terug naar huis moeten, zonder jou. Met m’n ogen amper open leg ik de reis van jou naar mijn huis af. Na een uur in de bus stap ik op het station over op de buurtbus, die mij naar Zundert zal brengen.
De chauffeur rijdt ontzettend irritant en om niet al te misselijk te worden doe ik een poging om in slaap te vallen. Ik droom al bijna als ik opschrik van een drempel. Met volle vaart. Goeiemorgen!
Het is moeilijk voor te stellen dat mijn humeur zo goed kan zijn, juist door een busrit. De reis naar jou, welteverstaan. Snel en op tijd klaar ben ik nooit, maar als ik naar je toe ga sta ik een half uur langer voor de spiegel en zit ik een half uur te vroeg te wachten in het bushokje. Blij als een kind wanneer de bus aan komt rijden en ik weet dat ik nog maar twee uurtjes van je verwijderd ben.
Die weg, ik ken ‘m helemaal uit m’n hoofd. Met een brede lach en Roosbeef op kijk ik onafgebroken naar buiten en bedenk ik me al hoe je bij de bushalte op me staat te wachten. De eerste keer dat ik deze route nam, was samen met jou, dus toen keek ik meer opzij dan naar buiten. Nu is het nog even wachten en weten dat ik je zo eindelijk weer vast kan houden en knuffelen. Ik praat mezelf altijd het smoesje aan dat ik vergeet hoe zacht je lippen ook al weer waren, dus dat ik je wel meteen mag zoenen.
Als ik dan met de bus aan kom rijden, is het toch anders. Dan ben je altijd weer mooier dan ik bedacht had en vergeet ik spontaan wat ik tegen je zou zeggen. Dan gooi ik m’n plan weg en wil ik er het hele weekend voor gebruiken om te verzinnen hoe ik het beste kan zeggen dat je prachtig bent.
Dat ik stapelverliefd op je ben.
2011 so far.
Ik hoor je bij het lezen van de titel al denken: “Een blog over een jaar pas kan worden geplaatst als dat jaar voorbij is”. Daar geef ik je gelijk in, maar wat is er in acht maanden ontzettend veel gebeurd. Dingen die nu al wat aandacht verdienen.
Zoals wel bekend was, begon ik direct na het behalen van m’n havo-diploma aan de opleiding Journalistiek in Tilburg waar ik zelfs op kamers ging. Van november tot juli had ik m’n eigen plek in een andere stad en was ik zo vrij als een vogel; voornamelijk concerten door heel Nederland waarbij ik gretig gebruik maakte van m’n OV. Die dingen zijn een beetje veranderd. Sinds augustus ben ik officieel geen student meer. Voor komend schooljaar in ieder geval dan. Om een lang verhaal kort te houden; de komende maanden ga ik me voor wat andere, unieke kansen en projecten, inzetten en dan zien we volgend schooljaar wel weer.
De mooiste, unieke kans is zonder twijfel BNN University geweest. In januari begon het feest eigenlijk pas echt en de tijd is gevlogen. Ik had een jaar geleden nooit kunnen bedenken dat ik in de 3FM-studio zou zitten om productie te mogen doen bij een show. Dat soort dingen; waanzinnig gaaf! Wanneer ik dit schrijf, heb ik morgen m’n laatste ‘functioneringsgesprek’ en hoop ik natuurlijk heel erg dat ik die laatste drie maanden ook nog af mag maken.
Ik had me voorgenomen om deze blog kort te houden, dus dan zal ik nog één hoogtepunt belichten. En wat voor ‘n hoogtepunt. De allerbeste. Om het even lekker algemeen te houden: de liefde. Ik zal het niet té cheesy maken, maar ik ben heel erg verliefd en we hebben het heel fijn. Ja, dit is wel het laatste wat in mijn verwachtingen van dit jaar zat.
Al met al voornamelijk heel veel fijne en mooie dingen en daar ben ik verdomd blij om. Gelukkig ook vooral. M’n vorige blog ging over een wat mindere gebeurtenis en donderdag heb ik de crematie van m’n opa. Het is op dit moment nog onwerkelijk, hij was al heel lang ziek maar nu is ‘ie er echt niet meer. Dat heeft tijd nodig. Maar alles komt goed. Als er één ding is dat ik dit jaar geleerd heb, is het wel dat uiteindelijk alles goed komt. En daar geloof ik nog steeds heilig in.
De dingen en hoe ze veranderen
‘s Nachts ben ik genialer dan ooit. Dan komt er een tijdstip waarop de mensheid als het ware gefilterd wordt en alleen zij die mooie woorden kunnen spreken, zijn nog wakker. (Slaap)dronken of niet, ik lees de woorden die voorbij komen op Twitter en ik denk over dingen na.
Vooral nadenken, ‘s nachts. Ik doe het de hele nacht omdat ik weet dat morgen alles anders zal zijn. De gedachte dat ik je morgen voor het laatst zie, opa, vind ik moeilijk. De dood is raar. Ik zal het nooit begrijpen, maar ik mis je nu al.

